داینامیک رنج چیست

دامنه دینامیکی دوربین چیست | ساناگرافیک

داینامیک رنج چیست ؟ بررسی مقایسه داینامیک رنج دوربین های مختلف

داینامیک رنج چیست؟ سوالی که بسیاری از عکاسان و طراحان تازه کار از ما میپرسند این است که داینامیک رنج چیست و چه کاربردی دارد؟ در پاسخ باید بگوییم که بسته به مدت زمانی که عکاس بوده اید، ممکن است اصطلاح محدوده دینامیکی را شنیده و یا نشنیده باشید. اما اگر در یک غار زندگی و عکاسی نکرده باشید (?)، مطمئناً اصطلاح HDR را شنیده اید که به عنوان یک تکنیک استفاده می شود. HDR مخفف عبارت High Dynamic Range است. در واقعیت، بخش محدوده دینامیکی هر دو عبارت به معنای یکسان است، اما HDR به جای نور در یک صحنه به معنای نگاه است. بنابراین، اجازه دهید ابتدا روی تعاریف کار کنیم، و سپس می توانیم بین این دو تفاوت قائل شویم. هر صحنه ای، چه از طریق دوربین و چه با چشم انسان، دارای محدوده نور پویا است. تمام این موارد اشاره به محدوده نور در یک صحنه از تاریک ترین تا روشن ترین است. آن محدوده از تاریکی به روشن، محدوده دینامیکی است. در ادامه، بصورت کامل تر به بررسی داینامیک رنج یا محدوده پویایی خواهیم پرداخت.

 

داینامیک رنج چیست ؟

محدوده دینامیکی نسبت بین قوی ترین و ضعیف ترین سیگنال است که در یک زمینه مشخص اندازه گیری می شود. به عنوان مثال، محدوده دینامیکی یک سنسور دوربین، نسبت بین روشن ترین و تاریک ترین سیگنالی است که می توان در یک تصویر گرفت. مانند بسیاری از چیزهای دیگر در عکاسی، محدوده دینامیکی اغلب در استاپ (stop) اندازه گیری می شود، با یک stop روشن تر به معنای دو برابر نور بیشتر است.

محدوده دینامیکی یک صحنه، نسبت بین روشن ترین و کم نورترین بخش یک صحنه است. البته استفاده از اصطلاح «صحنه» کمی مبهم است. یکی از راه‌های تعریف دقیق‌تر این است که بگوییم محدوده دینامیکی یک صحنه، محدوده دینامیکی صحنه است که از طریق یک سیستم نوری بر روی یک سطح پخش می‌شود. به تصویری که روی یک حسگر نمایش داده می شود فکر کنید، نه آنچه که توسط خود سنسور ضبط شده است. محدوده دینامیکی یک صحنه ممکن است هر مقداری باشد، و حتی می تواند بزرگتر از محدوده دینامیکی دستگاهی باشد که می خواهید صحنه را با آن ضبط کنید.

داینامیک رنج در دوربین های عکاسی

در نهایت، پس از بررسی کلی و آشنایی با مفهوم داینامیک رنج، به مهمترین چیز در عکاسی و ادیت تصاویر می رسیم: محدوده دینامیکی سنسور دوربین شما!

Dynamic Range؛ نسبت بین حداکثر سیگنالی است که می تواند توسط سنسور گرفته شود و کف نویز سنسور. کف نویز اساساً نقطه‌ای است که در آن قسمتی از تصویر از تصویری که اصلاً نوری به سنسور برخورد نمی‌کند، غیرقابل تشخیص است. گاهی اوقات افراد از معیارهای متفاوتی از محدوده دینامیکی استفاده می‌کنند، زیرا قسمت‌های تاریک تصویر همچنان می‌توانند بالاتر از این کف نویز باشند در حالی که هنوز از نظر عکاسی تقریباً بی‌فایده هستند.

 

نکته مهم در رابطه با سنسور ها و محدوده داینامیکی در دوربین ها اینجاست که می بینیم که محدوده دینامیکی با اندازه سنسور افزایش می یابد. بنابراین، گرفتن محدوده دینامیکی یک منظره دراماتیک با دوربینی با سنسور بزرگتر تنها با یک عکس ساده تر خواهد بود، که یکی از دلایل بسیاری است که دوربین های فول فریم اغلب برای مناظر ترجیح داده می شوند. دانستن اینکه دوربین شما دارای ۱۴٫۳ استاپ در مقابل ۱۴٫۸ استاپ است احتمالا به شما کمکی نخواهد کرد… مگر اینکه از محدوده دینامیکی دوربین خود به عنوان عدد قرعه کشی استفاده کنید و برنده شوید(??). با این حال، چند چیز در مورد محدوده دینامیکی وجود دارد که مفید است. اولین مورد این است که وقتی صحنه ای با دامنه دینامیکی بسیار بالا به شما ارائه می شود، باید سعی کنید تا حد امکان آن را در تصویر نهایی خود قرار دهید.

آشنایی با ابزارهای سلکت فتوشاپ
خواندن

برای دوربین های دیجیتال و یک نوردهی، این بدان معناست که شما باید در سمت راست قرار بگیرید. به عبارت دیگر، شما باید نوردهی کنید تا روشن ترین قسمت های مهم تصویر شما بدون نوردهی بیش از حد تا حد ممکن روشن شود. علاوه بر این، برای مناظر، باید این کار را در ISO پایه انجام دهید (به جز زمانی که نمی توانید). در مورد فیلم، وضعیت کمی متفاوت است. نوردهی بیش از حد با فیلم نگاتیو راحت تر بازیابی می شود، در حالی که جزئیات سایه ها به راحتی از بین می روند. این برعکس دیجیتال است، جایی که هایلایت ها به راحتی از بین می روند اما جزئیات سایه به راحتی بازیابی می شوند. بنابراین در فیلم منفی، منطقی است که برای دریافت جزئیات بیشتر سایه، کمی بیش از حد نوردهی کنیم. این در مورد فیلم مثبت یا اسلاید که جزئیات را در نوردهی بیش از حد مانند دیجیتال از دست می دهد صدق نمی کند.

در نهایت، با صحنه‌های اغلب ثابت مانند بسیاری از مناظر، گرفتن نوردهی‌های متعدد و ترکیب آن‌ها با استفاده از تکنیکی مانند تکنیک محدوده دینامیکی بالا متوسط، دامنه دینامیکی را نیز افزایش می‌دهد. برای صحنه‌ای با محدوده دینامیکی زیاد، مناطق تاریکی که در غیر این صورت بیش از حد نویز هستند، می‌توانند در چنین تصویر متوسطی بدون نوردهی بیش از حد نقاط برجسته ثبت شوند.

 

نتیجه گیری

محدوده دینامیکی چیزی مرموز نیست. این به سادگی به شما می گوید که چقدر تفاوت بین روشن ترین و تاریک ترین سیگنال ها، چه در یک صحنه و چه توسط حسگر قابل درک است. در برخی از انواع عکاسی مانند عکاسی منظره، دامنه دینامیکی صحنه ها اغلب زیاد است، و بنابراین مهم است که تا حد امکان آن را در تصویر نهایی خود جای دهید. خوشبختانه دوربین های مدرن آنقدر خوب هستند که حتی در شرایط چالش برانگیز نیز باید بتوانید تصاویر عالی بگیرید. حتما به وبلاگ مجموعه سر بزنید و از سایر مقالات وبسایت ساناگرافیک در رابطه با عکاسی، طراحی گرافیک و …. استفاده نمایید.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

توسط
تومان